چه زیبا سخن و چه پربار سفره ای پهن و ما خاکستر نشینان که بر سر این سفره مطنعم و هزار آدمیان همخاکی که از فیض عظمای مجالست با قرآن محروم و  از نور منورش بی بهره که:

(( الله نور السموات و الارض )).

سرّ دلدادگی حضرت استادش را در بیان دلربا چه زیبا به دل نشاندیم و از کلام کاملش چه بهره ها که نبردیم و ما کوخ نشینان که بر خاک خشک دیارمان هر از چند گاهی باران می بارد و این بار ادیبی سخنور و دانشور که او را از جنس خودمان دیدیم و ندیدیم!

دیدیم چون مرید مرادی از مرادان دیارمان بود

ندیدیم چون او صیاد مرواریدی بود که ما در صدفش حفظ نکردیم!!!!!!!!!

(( قدر زر زرگر شناسد    قدر گوهر گوهری )) 

راستی ما را از بزرگان و والا مسلکانی چون آیات سعیدی ، واله ، مدرسی ، شریعتی ،...... و هزارانی که بودند و استادانی که هستند و آنانی که خواهند آمد چه سود ؟

سهم ما از این بزرگواران همانی هست که بوده است؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!

دعا کنیم که در آسمان  دیارمان ابرها بمانند و باران ببارد.!!!